ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΑΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΑ ΒΕΛΗ)

Στα μάτια τους ο ουρανός, τ’ ατσάλι στην καρδιά τους

και μακριά από το σπίτι τους, να ζουν στη μοναξιά τους.

Κοιμούνται λίγο και αγρυπνούν, έχουν αλλού το νου τους,

θέλουν να ανέβουν στα φτερά, να δουν τους ουρανούς τους.

Έχουν τη Γαλανόλευκη επάνω στα φτερά τους,

έχουν το αίμα του Έλληνα -αετού- να τρέχει στην καρδιά τους.

Πετούν στα σύννεφα, τρυπούν, βέλη στην καταιγίδα

κι είναι από κείνους που πονούν για τη μικρή πατρίδα.

Μέσα στα μαύρα σύννεφα στου Αιγαίου τις κρυψώνες,

οι Έλληνες σαν αετοί, πετούν μες τους Αιώνες.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

Ψηλά βουνά μου άγρια

σύννεφα δεν φοβάστε

και μέσα στην καρδούλα μας

πάντα δικά μας θα ’στε.

Αετοπούλια, ρεματιές,

γεράκια μου λαβωμένα

μες τη ψυχή μας

ζείτε εσείς,

και το -21.

Χιόνια μου αν ελιώσετε,

μην έρθετε εδώ κάτω

να ’χουν δροσιά οι έλατοι,

τα άγρια χορτάρια,

κι εκείνα της πατρίδας μας,

όλα τα παλικάρια.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Ξημέρωμα Νοέμβρη στην Αθήνα

κάποιοι νέοι κι εργάτες μαζί,

νοιαστήκαν ν’ αλλάξουν την ιστορία

σ’ αυτόν τον τόπο.

Οι νέοι δεν ξέραν πως ήταν αντρειωμένοι,

σιγά-σιγά άρχισαν να το καταλαβαίνουν

και θέριευε και η ψυχή

και η φωνή μαζί τους.

Ερπύστριες στρίγγλισαν στους δρόμους,

το αίμα έτρεξε στην άσφαλτο.

Μη αδέρφια μας στρατιώτες,

τα αδέρφια σας χτυπάτε.

ΣΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ

Φίλοι μου πέστε μου εσείς

που βιαστικά περνάτε

από τούτη τη ζωή και πίσω

δεν γυρνάτε.

Μήπως σας πλήγωσε

αυτή η κοινωνία

ή μήπως τρελαθήκατε

απ’ την αδιαφορία.

Μη φεύγετε μωρέ παιδιά

αντέξετε λιγάκι

γιατί αν μείνουν οι μικροί

ποιος θα τους εδιατάξει.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ

Παιδιά στο δρόμο, χωρίς χαρά

καρδιά που μοιάζει χωρίς φτερά.

Μα να δυο χείλη χαμογελούν

τάχα ποιος ξέρει θα μαραθούν

που να το ξέρουν πως δεν μπορούν

σ’ αυτή τη γη να κρατηθούν.

Μάτια που λένε τόσα πολλά

μα ποιος τα νοιάζεται, ποιος τα πονά.

Εικόνες δείχνουν για να μπορούν

τ’ άλλα παιδιά να συγκριθούν

μα αυτά πονάνε και καρτερούν.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΠΟ ΒΟΜΒΕΣ.

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

Παίζοντας στην αλάνα με τις χιονόψυχες,

οι παιδικές καρδιές, δεν πίστευαν

πως κάποιοι δεν ’θέλαν τη χαρά τους

απ’ την απανθρωπιά τους.

Αυτοί που ’θέλαν μοιρασιά

συμφέροντα και χρήμα

τους κόψαν της ζωής το νήμα

ντροπή τους για το κρίμα.

Απάνθρωποι, άδικοι του πλανήτη

τα παιδιά έχουν θεό το χιόνι

και κάποιο χελιδόνι, που δεν θα τα ’βρει

την άνοιξη, σαν έρθει στο μπαλκόνι.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος

Περιεχόμενα

ΠΟΙΗΜΑΤΑ

1) Αφιερωμένο στα παιδιά του Βελιγραδίου

που σκοτώθηκαν παίζοντας στην πλατεία από βόμβα

του Νάτο

2) Διαμαρτυρία για τα παιδιά της Αφρικής

3) Στους Λίγους

4) Ο Μέγα Αλέξανδρος

5) Αφιέρωμα στο Πολυτεχνείο

6) Αφιερωμένο στους ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1821

7) Αφιερωμένο στην Πολεμική μας Αεροπορία

(Γαλανόλευκα Βέλη)

8) Στο μικρό Αλεξάκη των Εξαρχείων

Σφαίρα Ξοστρακισμένη

9) Τα παιδιά παίζουν στο πάρκο

10) Αφιέρωμα στη Στυλίδα

11) Λυκαβηττός

12) Μη Φύγεις

13) Μαγιάτικο Λουλούδι

14) Ο Τσιγκανάκος

15) Φοβισμένη ζωή

ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

14) Τρελή Εποχή

15) Το Ξόρκι του Καπετάνιου – Παλιό καΐκι

16) Αφιερωμένο στους ναυτικούς – Το Μπάρκο

17) Η Γόησσα

18) Άσε με

19) Οι Ωραίοι Μάγκες

20) Αφιέρωμα στο Μεγάλο Γρηγόρη Μπιθικώτση

21) Καρδιά μου Λάθος

22) Η Ζεϊμπεκιά

23) Όταν Ξαναγυρίσεις

24) Έχασες

25) Τα Λάθη σου

26) Το Γράμμα

27) Παραισθήσεις

28) Η Απληστία

29) Το Σκοπευτήριο (Αφιερωμένο στους Λεβέντες της Καισαριανής

και στον Βασίλη Τσιτσάνη)

30) Είσαι Μαχαίρι

31) Δεν Πίστευα

32) Το Αλάνι

33) Τα Ψεύτικα Φιλιά

34) Ο Άλλος Μάγκας

35) Μια Σπίθα